Kurze Zusammenfassung
Die Schöffen von Maastricht beurkunden, dass Winrik Monnik, Prokurator des Hofes von Lüttich, sein Haus (in der Cortenstraat in Maastricht) seinen Kindern und deren Mutter Adula geschenkt hat und dass Adula sich für den Fall einer Eheschließung kein Recht an diesem Haus vorbehalten hat.
Lateinischer Text der Urkunde
Nosa Baldewinus Caseus et Bruno dictus supra Domumb, scabinib Traiectenses, protestamur quod coram nobis personaliter constitutus Winricus dictus Monachus, procurator curie Leodiensis, supportavit et donavi[t] pueris suis et Adule, eorundem matri, in puram elemosinam pure et simpliciter propter Deum domum, scriptam et nominatam in litteris quibus presentes sunt infixe, et ad opus eorundem effestucavit et se mortuum fecit de domo eadem. Ibidem et eadem hora dicta Adula voluntarie elegit, si deinceps aliquo viro nuberet, quod nichil iuris in eadem domo reservabit.
Actum in crastino Circumcisionis, datum anno Domini Mo CCo LXXXmo octavoc.
a vergrote initiaal A.
b slechts onder kwartslamp leesbaar A.
c hierna sluitingsteken A.
Niederländische Übersetzung
Boudewijn Caseus (I) en Bruno supra Domum, schepenen van Maastricht, maken bekend dat ten overstaan van hen Winrik Monnik, procurator van het hof van Luik, het huis, beschreven en genoemd in de oorkonde waar dit stuk aan getransfigeerd is, als zuivere gift en omwille van God aan zijn kinderen en aan Adula, hun moeder, heeft geschonken en zich ervan heeft onthecht. Adula heeft daar op hetzelfde uur vrijwillig verkozen om zich geen enkel recht in dit huis voor te behouden indien zij daarna met een andere man zou huwen.
Gedaan op 2 januari 1289.
Nadere toelichting
Lees meerPartner
Spender
